Poezio kaj popolkantoj de Aşık Veysel

KARA TOPRAK NIGRA GRUNDO
Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır.
beyhude dolandım, boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır.
Nice güzellere bağlandım kaldım
Amiko amiko dirante mi multajn brakumis
Nigra grundo estas mia fidela amatino.
Mi vane vagadis, vane laciĝis.
Nigra grundo estas mia fidela amatino.
Mi al multajn belecojn alligiĝis kaj tiel restis.
GÜZELLİĞİN VIA BELECO
Güzelliğin on para etmez
Bu bendeki aşk olmasa
Eğlenecek yer bulaman
Gönlümdeki köşk olmasa.Kim okurdu kim yazardı
Bu düğümü kim çözerdi
Koyun kurt ile gezerdi
Fikir başka başka olmasa.

Güzel yüzün görülmezdi
Bu aşk bende dirilmezdi
Güle kıymet verilmezdi
Aşık ve maşuk olmasa.

Senden aldım bu feryadı
Bu imiş dünyanın tadı
Anılmazdı Veysel adı
O sana aşık olmasa.

Via beleco ne valorus moneron
Se ne estus ĉi tiu amo ene de mi
Vi ne trovus lokon por amuziĝo
Se ne estus ĉi tiu pavilono en mia koro.Kiu legus, kiu skribus
Kiu ĉi tiun nodon malligus
Ŝafo kune kun lupo promenus
Se la ideoj ne estus malsamaj.

Via bela vizaĝo ne videblus
Ĉi ti amo en mi ne ekvivus
Oni rozon ne valorigus
Se amanto kaj amatino ne ekzistus.

Mi prenis ĉi tiun vekrion de vi
Ĉi tiu estis la gusto de la mondo
La nomon Vejsel oni ne memorus
Se li ne enamiĝus al vi.

DOSTLAR BENİ HATIRLASIN AMIKOJ MEMORU MIN
Ben giderim adım kalır,
Dostlar beni hatırlasın.
Düğün olur, bayram gelir,
Dostlar beni hatırlasın.Can bedenden ayrılacak,
Tütmez baca, yanmaz ocak,
Selam olsun kucak kucak,
Dostlar beni hatırlasın.

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş, kim gülecek
Murat yalan, ölüm gerçek,
Dostlar beni hatırlasın.

Gün ikindi akşam olur,
Gör ki başa neler gelir,
Veysel gider, adı kalır
Dostlar beni hatırlasın

Mi iras kaj mia nomo restas,
Amikoj memoru min.
Edziĝfesto okazas, festo venas,
Amikoj memoru min.Animo disiĝos de korpo,
Ne fumas kamentubo, ne brulas fajrujo
Estu salutojn je plenbrako,
Amikoj memoru min.

Malfermas, velkas diversa floro
Kiuj ridis, kiuj ridos
Deziro estas mensogo, morto realo,
Amikoj memoru min.

Tago posttagmezas, vesperiĝas,
Vidu kion la homo konfrontas
Vejsel iras kaj sia nomo restas
Amikoj memoru min.

UZUN İNCE BİR YOLDAYIM MI ESTAS SUR LONGA MALLARĜA VOJO
Uzun ince bir yoldayım,
Gidiyorum gündüz gece,
Bilmiyorum ne haldayim,
Gidiyorum gündüz gece.Dünyaya geldiğim anda,
Yürüdüm aynı zamanda,
İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece.

Uykuda dahi yürüyom,
Kalmaya sebep arıyom,
Gidenleri hep görüyom,
Gidiyorum gündüz gece

Kırk dokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde,
Düşmüşem gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece.

Düşünülürse derince,
Irak görünür görünce,
Yol bir dakka miktarınca
Gidiyorum gündüz gece.

Şaşar Veysel işbu hale
Gah ağlayan gahi güle,
Yetişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece

Mi estas sur longa mallarĝa vojo,
Mi marŝas tage kaj nokte,
Mi ne scias, en kiu stato mi estas
Mi marŝas tage kaj nokte.Tuj kiam mi venis al la mondo,
Mi marŝis en la sama tempo
En du-porda gastejo
Mi marŝas tage kaj nokte.

Mi marŝas eĉ dum la dormo,
Mi serĉas kialon por resti
Mi ĉiam vidis tiujn, kiuj foriris
Mi marŝas tage kaj nokte.

Kvardek-naŭ jarojn sur tiuj vojoj
En la valoj, montoj kaj dezertoj
Mi falis sur fremdajn landojn
Mi marŝas tage kaj nokte.

Se profunde oni ĝin pensas
Ŝajnas tre malproksima kiam oni ĝin vidas
Dum la vojo nur unu-minuta longe estas
Mi marŝas tage kaj nokte.

Vejsel miras al tiu stato
Kelkfoje kun ploro, kelkfoje kun rido
Por atingi la malproksiman celon
Mi marŝas tage kaj nokte.


Asik Veysel 1Âşık Veysel Şatıroğlu
(esperante: Aŝik Vejsel Ŝatiroglu)  (25 oktobro 1894 – 21 marto 1973), ofte konata simple kiel Aŝik Vejsel, estis turka muzikisto kaj tre respektita poeto de la turka popola literaturo. Li naskiĝis en Sivrialan vilaĝo de Şarkışla distrikto, en la provinco de Sivas. Li estis “aŝik” 1, poeto, komponisto, kaj “baglama” 2 majstro,  la eminenta reprezentanto de la anatolia “aŝik” tradicio en la 20-a jarcento. Li estis blinda por la plimulto de sia vivo. Liaj kantoj estas kutime malĝojaj melodioj, kiuj ofte pritraktas la neeviteblecon de la morto. Tamen, Vejsel uzis vastan gamon de temoj por sia poezio; surbaze de  moralo, valoroj, kaj li konstante demandadis temojn kiel amo, zorgo, kredoj, kaj kiel li vidis la mondon kiel blindulo.Asik Veysel 2

————-
1aŝik” aŭ “aŝiko” (turke aşık) estas arabdevena vorto kiu laŭvorte signifas enamiĝinto en la turka. Ĝi estas mistika bardo aŭ trobadoro aŭ popola poeto (turke ozan), kantisto, komponisto kaj ludanto de sazo 2
2baglama” aŭ “sazo” estas popola muzika kord-instrumento de Turkujo kaj la najbaraj landoj

 

 

Tradukis Vasil Kadifeli

Advertisements

One response

  1. […] 5. Poemoj de Can Yücel 6. “İnce Memed” aŭ “Maldika Memed” romano de Yaşar Kemal 7. Poezio kaj popolkantoj de Aşık Veysel 8. Poezio de Nazım Hikmet Ran 9. […]

    Ŝato

Respondi

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

%d bloggers like this: