Justin Trudeau’nun bir sonraki Dünya Esperanto Kongresi UK’nun Kanada’da yapılmasına dair talep mektubu

Trudeau mektubu

Duolingo’da 1 milyon EO öğrencisi / Unu miliono da EO lernantoj en Duolingo

İlk kursun açılışıdan iki yıl sonra DUolingo’da Esperanto öğrencilerinin sayısı 1 milyona ulaştı. Duolingo’da şu anda Esperanto İngilizce (871 bin) ve İspanyolca (130 bin) dilleri ile öğrenilebiliyor, Portekizce sürümü ise hazırlanmakta.


Unu miliono da Esperanto lernantoj en Duolingo post du jaroj kiam la unua kurso estis malfermita. En Duolingo nun eblas lerni Esperanton pere de la angla (871 mil)  kaj hispana (130 mil), kaj la portugala versio estas pretigata.

İşçi sınıfının ortak kaderine yakından bağlı Esperanto’nun kısa bir tarihi

http://sendika43.org/2017/05/sozcuklerle-komunizm-gregor-benton/?utm_source=ReviveOldPost&utm_medium=social&utm_campaign=ReviveOldPost#_ftnref2

“Madono kun pelto-mantelo” romano de Sabahattin Ali

Sabahattin Ali 1Trifoje dum semajno en vespero la eks-oficiro instruis al mi la germanan; dum la tago mi kontemplis pentraĵojn en muzeoj kaj en nove malfermitaj galerioj, kaj sentis la odorojn de brasiko en mia nazo kiam mi ankoraŭ estis cent paŝojn malproksime de la gastejo. Sed, kiam la unuaj monatoj pasis, mi ne plu enuiĝis kiel antaŭe. Iom post iom mi provis legi librojn kaj pli kaj pli plezuriĝis per tio. Post iom da tempo tio fariĝis preskaŭ manio. Kuŝante surventre sur la lito, mi kutimis malfermi la libron antaŭ mi, kaj la malnovan kaj malmodernan vortaron metis apud mi, kaj restis tiel dum horoj. Ofte mi eĉ ne toleris serĉi en la vortaro, sed mi atribuis la signifon al vortoj per supozo. Estis tiel, kiel tuta nova mondo malfermiĝis antaŭ mi. Tio, kion mi legis ĉifoje ne rakontis pri kuraĝuloj, eksterordianaraj homoj kaj neviditaj aventuroj, de la tradukitaj libroj de mia infaneco kaj adoleskanteco. En preskaŭ ĉiuj mi trovis partojn de mi mem, de tiuj, kiujn mi vidis kaj aŭdis en mia ĉirkaŭaĵo. Mi subite rememoris aĵojn, kiujn mi antaŭe travivis sed ne komprenis kaj aĵojn kiujn mi ne vidis, kaj mi pensas ke mi nun donas al ili, iliajn veran signifon. Tio, kio plej multe impresis min estis la rusaj aŭtoroj. Okazis ke mi legis senprokraste unu  tuton de la longegaj rakontoj de Turgenjevo. Unu de ili eĉ skuis min dum tagoj. La junulino kiu estis la heroino de ĉi tiu noveleto, nomita Klara Miliĉ, enamiĝis kun tre naiva lernanto, sed pri tio, ŝi diris nenion al aliaj. Hontante pri sia amo al kian stultulon ŝi enamis,  ŝi fariĝis viktimo de sia terura manio. Mi iel trovis tiun junulinon tre simila al mi. Mi komparis ŝin al mi mem ĉar ŝi ne povis  esprimi siajn pensojn, kaj jaluze kaj malfide kaŝis siajn plej fortajn, profundajn, belajn aspektojn.

La malnovaj mastroj de pentrado en la muzeoj nun ebligis min vivi sen enuiĝo. Min okazis kontempli dum horoj unu pentraĵon en la Nacia Galerio kaj poste vivigi en mia menso la saman vizaĝon aŭ pejzaĝon dum tagoj.

Estis preskaŭ unu jaro ekde mi alvenis al Germanujo. Iun tagon, mi sufiĉe bone memoras ĝin, estis pluva kaj malluma oktobra tago, foliumante la ĵurnalojn, miajn okulojn kaptis kritika artikolo pri ekspozicio malfermita per novaj pentristoj. Mi fakte komprenis nenion farita per tiuj novuloj. Eble ĉar la troa ambicio de iliaj verkaĵoj, iliaj emo frapi la okulojn kaj iel la sinmontriĝo, estis tro kontraŭ al mia naturo, mi ne ŝatis ilin… Mi efektive eĉ ne legis la artikolon en la ĵurnalo. Sed kelkaj horoj poste, dum unu el miaj tagaj promenadoj sencele en stratoj, mi ekkonsciis ke mi estis antaŭ la ejo, kie la ekspozicio menciita en la ĵurnalo estis okazanta. Mi ne havis gravajn aferojn por plenumi. Mi obeis la hazardon kaj decidis eniri. Kontemplante kun indiferentaj okuloj la diversajn pentraĵojn sur la muroj, jen grandaj, jen malgrandaj, mi promenis longtempe.

La plejparto de la pentraĵoj, donis al homo la deziron rideti : angulaj genuoj kaj ŝultroj, misproporciaj kapoj kaj mamoj, naturaj pejzaĵoj kiujn oni provis montrigi per vivecaj koloroj. Senformaj kristalaj vazoj kvazaŭ faritaj el frakasitaj brikoj, senvivaj floroj kvazaŭ restantaj dum jaroj inter la paĝoj de libro kaj, finfine, teruraj portretoj kvazaŭ el albumo de krimuloj… Sed malgraŭ ĉio oni amuziĝis. Eble taŭgus indigni kontrau tiaj  homoj, kiuj emis sukcesi tiajn grandajn aferojn per tia malgranda penado. Sed, kiam oni pensas, ke ili akceptis volonte, kun malsana plezuro, la punon ne esti komprenata de iu ajn kaj esti ridindaj, oni nur povas kompati ilin.

Mi subite haltiĝis antaŭ muro proksima de la pordo en la granda salono,. Miajn sentojn en tiu momento, ĉefe post tiom da jaroj kiuj pasis, mi ne povas esprimi. Mi nur memoras ke mi staris, kvazaŭ najlita, antaŭ la portreto de virino kun peltomantelo. Homoj kiuj rigardis la pentraĵojn kaj preterpasis min, puŝis min dekstren kaj maldekstren per iliaj korpoj, sed mi ne povis moviĝi el la punkto kie mi estis staranta. Kio estis en ĉi tiu portreto?… Mi scias ke mi ne povas klarigi ĝin; nur, estis ia stranga esprimo, iomete sovaĝa kaj fortega, kion mi ĝis tiam neniam vidis en iu ajn virino. Malgraŭe mi sciis ke mi neniam kaj nenie vidis tiun vizaĝon aŭ alian similan, mi kaptiĝis je la sento, ke estis ia familiareco inter ni. Ĉi tiu pala vizaĝo, ĉi tiuj nigraj brovoj kaj la nigraj okuloj sub ili, ĉi tiu bruna hararo kaj precipe ĉi tiu esprimo kiu kunigis senkulpecon kun fortan volon, senfinan enuon kun fortan personecon, certe ne povus esti nekonataj por mi. Mi konis ĉi tiun virinon el libroj, kiujn mi legis ekde mia sepa aĝo, el miaj revo-mondoj kiujn mi bildigis ekde mia kvina aĝo. En ŝi estis parto de Nihal de Halit Ziya, parto de Mehcure de Vecihi Bey, parto de la amantino de la kavaliro Buridan kaj de Kleopatro, pri kiun mi legis en histori-libroj, eĉ de Amine Hatun, patrino de Mohamedo, kiun mi imagis aŭskultante preĝojn. Ŝi estis enmiksiĝo de ĉiuj virinoj de mia fantazio. Sub pelto el haŭto de sovaĝa kato ŝi estis, kvankam en ombro malgranda parto de ŝia kolo kaj ties pala blanka koloro videblis; kaj sur ĝi estis ovala homa vizaĝo, iomete turnita maldekstren. Ŝiaj nigraj okuloj rigardis la plankon, kvazaŭ plonĝitaj en nekompreneblaj, profundaj pensoj, ŝi kun lasta espero volis trovi ion, kion ŝi estis certa ke ŝi ne plu povos trovi. Tamen, la tristeco en ŝia rigardo estis iomete miksita kun evito. Ŝajne ŝi diris “Jes, mi neniam trovos tion, kion mi serĉas… sed kio do?”. Tia evit-esprimo fariĝis tute klara en ŝiaj lipoj kiuj estis iomete dikaj, kun  la suba estante iomete pli granda. Ŝiaj palpebroj estis iomete ŝvelintaj. Ŝiaj brovoj estis nek tro dikaj, nek tro maldikaj, sed iomete mallongaj; ŝia malhela bruna hararo ĉirkaŭis sian angulecan kaj sufiĉe larĝan frunton, kaj plilongiĝis suben enmiksiĝanta kun la pelto de la sovaĝa kato. Ŝia mentono estis iomete kurbita antaŭen kaj iom pinta. Ŝi havis maldikan kaj longan nazon kun diketaj flankoj.

Mi foliumis la katalogon kun tremantaj manoj. En ĝi, mi esperis trovi informon pri la pentraĵo. Proksime ĉe la fino, en la fundo de la ğaĝo, en la linio kun la  numero de la pentraĵo, mi legis ĉi tiujn tri vortojn: Maria Puder, Selbstporträt. Estis nenio alia. Estis klare ke troviĝis nur unu pentraĵo de la pentristo en la ekspozicio, sia memportreto. Fakte tio kontentigis min. Mi timis ke aliaj pentraĵoj de ĉi tiu virino kiu pentris ĉi tiun mirindaĵon ne influus min tiom multe, kaj eble eĉ malmultigus mian unuan admiron. Mi restis en la galerio ĝis malfrue. Mİ promenis tien kaj reen, mi rigardis la aliajn pentraĵojn kun nevidantaj okuloj, kaj rapide revenis en la saman lokon por kontempli longtempe. Mi kvazaŭ ĉiufoje vidis en sia vizaĝo novan esprimon, iun novan vivon kiu sin vidigis. Mi kredis, ke siaj suben rigardantaj okuloj observis min, kaj ŝiaj lipoj moviĝetis.

Tradukis Başak Aray

________
Sabahattin AliSabahattin Ali (1907-1948) estis turka roman-verkisto, poeto kaj ĵurnalisto. Li naskiĝis en Ardino, nun en suda Bulgarujo. Li vivis en en multaj urboj de Turkujo. Li fariĝis instruisto kaj post unu jaro li gajnis stipendion el la Ministerio de Nacia Edukado kaj studis en Germanio inter  la jaroj 1928 kaj 1930. Kiam li revenis al Turkujo, li instruis la germanan lingvon en mezlernejoj. Li estis arestita pro sia poemo kiu kritikis la politikon de Atatürk kaj estis akuzita ribeligi du aliajn ĵurnalistojn. Li estis malliberigita en Konya kaj poste en la fama maliberejo de Sinop Kastelo. Li estis liberigita en 1933 dank’ al amnestio por la 10-a datreveno de la Turka Respubliko. Li tiam aplikis al la ministerio por permeso instrui denove. Li ricevis permeson post ke li verkis la poemon “Benim Aşkım” (“Mia amo” aŭ “Mia pasio”) per kiu li provis sian fidelecon al Atatürk. Sabahattin posedis kaj redaktis popularan semajnan gazeton nomita “Marko Paŝa” kune kun la fama turka ĵurnalisto Aziz Nesin. Li denove estis malliberigita kaj liberigis en la jaro 1944, post kio, li suferis financajn problemojn kaj lia apliko por pasporto estis neita. Li estis mortigita ĉe la bulgara limo, verŝajne en la 1-a aŭ 2-a de aprilo 1948. Lia korpo estis trovita du monatojn poste. Oni kredas ke li estis mortigita de Ali Ertekin, kontrabandisto kun rilatoj kun la Nacia Servo de Sekureco, kiun Sabahattin pagis por helpi sin pasi la limon. Eblas, ke Ertekin transdonis lin al la NSS, kaj li estis mortigita dum pridemandado. Oni kredas, ke li estis mortigita pro liaj politikaj opinioj probable de la NSS.

Kultura Paĝo Indekso

1. Poemo de Ahmet Kutsi Tecer Kultura Pago
2. “Mia nomo estas ruĝa” romano de Orhan Pamuk
3. Fikret Mualla
4. Poemo de Cemal Süreyya
5. Poemoj de Can Yücel
6. “İnce Memed” aŭ “Maldika Memed” romano de Yaşar Kemal
7. Poezio kaj popolkantoj de Aşık Veysel
8. Poezio de Nazım Hikmet Ran
9. “Madono kun pelto-mantelo” romano de Sabahattin Ali

Poezio de Nazım Hikmet Ran

SENİ DÜŞÜNMEK PENSI PRI VI
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey…
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Pensi pri vi estas bela afero, esperiga afero,
Ĝi estas aŭskultado de la plej bona kanto
Per la plej bona voĉo en la mondo…
Sed espero ne plu sufiĉas al mi,
Mi ne plu volas aŭskulti kantojn,
Mi volas kanti mem.
SENSİZ PARİS PARIZO SEN VI
Sensiz paris gülüm bir havai fişeği
Bir kuru gürültü kederli bir ırmak
Yıktı mahfetti beni
Pariste durup dinlenmeden gülüm seni çağırmak.
Mia rozo, Parizo sen vi estas artfajraĵo
Seka bruo, malĝoja rivero
Mia senlaca alvokado pri vi en Parizo
Kolapsigis, ruinigis min.
SENİ DÜŞÜNÜRÜM MI PENSAS PRI VI
Seni düşünürüm
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamınBinmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
Bir yitirip bir bulurum al al olmuş yüzünü

Sebebi ne
Seni bir bıçak yarası gibi hatırlamamın
Sen böyle uzakken senin sesini duyup
Yerimden fırlamamın sebebi ne?

Diz çöküp bakarım ellerine
Ellerine dokunmak isterim
Dokunamam
Arkasından camın
Ben bir şaşkın seyircisiyim gülüm
Alaca karanlığımda oynadığım dramın
m

Mi pensas pri vi
La odoro de mia patrino venas al mia nazo
Mia patrino, la monda belecoVi surrajdis la karuselon de la festo ene de mi
Vi turniĝadas kaj viaj jup-basko kaj hararo flugadas
Mi vian roziĝantan vizaĝon daŭre perdas kaj poste trovas.

Pro kio
Mi memoras vin kiel vundo de trancilo?
Kvankam vi estas tiel for de mi, pro kio
Mi aŭdas vian voĉon kaj ekĵetiĝas el mia loko?

Mi elgenuiĝas kaj rigardas viajn manojn
Mi volas tuŝi ilin
Sed mi ne povas.,
Mia rozo, mi estas la konfuzita spektanto
Malantaŭ vitro
De mia dramo kiun mi rolas en mia krepusko.

Tradukis Vasil Kadifeli

________
Nazim Hikmet naskigis en la 15a de januaro, jen fragmento el lia vivpriskribo:

Laŭ iuj li estas mondfama poeto, sed laŭ aliaj li estas nur “poŝtkartpoeto”, kaj laŭ aliaj li estas la fama poeto Nazim Hikmet kun siaj amoj kaj amoroj. Tamen tio, kio faris lin “Nazim Hikmet”, estas lia eco de genia talento kiel komunisma poeto.

Nazim Hikmet naskiĝis en Tesaloniko (nuntempa Grekujo) la 15-an de januaro 1902, kaj kiel li skribis en sia propra viv-rakonto, li neniam povis reveni al la urbo, kie li estis naskita. Sian tutan vivon li pasigis en kvereloj kaj baraktoj, kiuj ne donis al li tiun ŝancon. Poem-arton kaj literaturon li neniam vidis pure kiel artan klopodon, kaj li ĉiam estis ĉe la flanko de homoj subpremataj, ekspluatataj, kaj batalantaj kontraŭ maljusteco.

kovrilo-2Tiuj, kiuj ne scias kiel rifuzi, ne povas percepti nian grandan poeton Nazim Hikmet. La komunisto Nazim Hikmet vidis militon, vivis amorojn, restis en malliberejoj, travojaĝis landojn kaj, alvokante aliajn poetojn por detrui idolojn, provis kaj zorgis, ke li mem ne fariĝu idolo. Liaj verkoj samtempe estis junaj kaj novaj.
—- Citaĵo el la antaŭparolo de Halil İbrahim Özcan
Vicprezidanto de la “Internacia PEN Turkujo” kaj estro de la “Komitato de Verkistoj en Malliberejo”

Nazim Hikmet per siaj verkoj estas la atestanto de luktoj kaj homoj de la 20-a jarcento… Kaj per ĉi tiu libro lia vojaĝo portos lin al Esperantujo, kie liaj poemoj renkontiĝos kun novaj voĉoj kaj pensoj.
—- Citaĵo el la antaŭparolo de Prof. Gündüz Vassaf

 

Aĉetebla
– elektronike ĉe: http://www.librejo.com/
– papere ĉe: http://katalogo.uea.org/katalogo.php?inf=9402
– aŭ ĉe:
https://www.amazon.com/Poezia-Antologio-Poemtraduko-Al-Esperanto/dp/1595693297/ref=sr_1_8?ie=UTF8&qid=1479633135&sr=8-8&keywords=nazim+hikmet

Poezio kaj popolkantoj de Aşık Veysel

KARA TOPRAK NIGRA GRUNDO
Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır.
beyhude dolandım, boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır.
Nice güzellere bağlandım kaldım
Amiko amiko dirante mi multajn brakumis
Nigra grundo estas mia fidela amatino.
Mi vane vagadis, vane laciĝis.
Nigra grundo estas mia fidela amatino.
Mi al multajn belecojn alligiĝis kaj tiel restis.
GÜZELLİĞİN VIA BELECO
Güzelliğin on para etmez
Bu bendeki aşk olmasa
Eğlenecek yer bulaman
Gönlümdeki köşk olmasa.Kim okurdu kim yazardı
Bu düğümü kim çözerdi
Koyun kurt ile gezerdi
Fikir başka başka olmasa.

Güzel yüzün görülmezdi
Bu aşk bende dirilmezdi
Güle kıymet verilmezdi
Aşık ve maşuk olmasa.

Senden aldım bu feryadı
Bu imiş dünyanın tadı
Anılmazdı Veysel adı
O sana aşık olmasa.

Via beleco ne valorus moneron
Se ne estus ĉi tiu amo ene de mi
Vi ne trovus lokon por amuziĝo
Se ne estus ĉi tiu pavilono en mia koro.Kiu legus, kiu skribus
Kiu ĉi tiun nodon malligus
Ŝafo kune kun lupo promenus
Se la ideoj ne estus malsamaj.

Via bela vizaĝo ne videblus
Ĉi ti amo en mi ne ekvivus
Oni rozon ne valorigus
Se amanto kaj amatino ne ekzistus.

Mi prenis ĉi tiun vekrion de vi
Ĉi tiu estis la gusto de la mondo
La nomon Vejsel oni ne memorus
Se li ne enamiĝus al vi.

DOSTLAR BENİ HATIRLASIN AMIKOJ MEMORU MIN
Ben giderim adım kalır,
Dostlar beni hatırlasın.
Düğün olur, bayram gelir,
Dostlar beni hatırlasın.Can bedenden ayrılacak,
Tütmez baca, yanmaz ocak,
Selam olsun kucak kucak,
Dostlar beni hatırlasın.

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş, kim gülecek
Murat yalan, ölüm gerçek,
Dostlar beni hatırlasın.

Gün ikindi akşam olur,
Gör ki başa neler gelir,
Veysel gider, adı kalır
Dostlar beni hatırlasın

Mi iras kaj mia nomo restas,
Amikoj memoru min.
Edziĝfesto okazas, festo venas,
Amikoj memoru min.Animo disiĝos de korpo,
Ne fumas kamentubo, ne brulas fajrujo
Estu salutojn je plenbrako,
Amikoj memoru min.

Malfermas, velkas diversa floro
Kiuj ridis, kiuj ridos
Deziro estas mensogo, morto realo,
Amikoj memoru min.

Tago posttagmezas, vesperiĝas,
Vidu kion la homo konfrontas
Vejsel iras kaj sia nomo restas
Amikoj memoru min.

UZUN İNCE BİR YOLDAYIM MI ESTAS SUR LONGA MALLARĜA VOJO
Uzun ince bir yoldayım,
Gidiyorum gündüz gece,
Bilmiyorum ne haldayim,
Gidiyorum gündüz gece.Dünyaya geldiğim anda,
Yürüdüm aynı zamanda,
İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece.

Uykuda dahi yürüyom,
Kalmaya sebep arıyom,
Gidenleri hep görüyom,
Gidiyorum gündüz gece

Kırk dokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde,
Düşmüşem gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece.

Düşünülürse derince,
Irak görünür görünce,
Yol bir dakka miktarınca
Gidiyorum gündüz gece.

Şaşar Veysel işbu hale
Gah ağlayan gahi güle,
Yetişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece

Mi estas sur longa mallarĝa vojo,
Mi marŝas tage kaj nokte,
Mi ne scias, en kiu stato mi estas
Mi marŝas tage kaj nokte.Tuj kiam mi venis al la mondo,
Mi marŝis en la sama tempo
En du-porda gastejo
Mi marŝas tage kaj nokte.

Mi marŝas eĉ dum la dormo,
Mi serĉas kialon por resti
Mi ĉiam vidis tiujn, kiuj foriris
Mi marŝas tage kaj nokte.

Kvardek-naŭ jarojn sur tiuj vojoj
En la valoj, montoj kaj dezertoj
Mi falis sur fremdajn landojn
Mi marŝas tage kaj nokte.

Se profunde oni ĝin pensas
Ŝajnas tre malproksima kiam oni ĝin vidas
Dum la vojo nur unu-minuta longe estas
Mi marŝas tage kaj nokte.

Vejsel miras al tiu stato
Kelkfoje kun ploro, kelkfoje kun rido
Por atingi la malproksiman celon
Mi marŝas tage kaj nokte.


Asik Veysel 1Âşık Veysel Şatıroğlu
(esperante: Aŝik Vejsel Ŝatiroglu)  (25 oktobro 1894 – 21 marto 1973), ofte konata simple kiel Aŝik Vejsel, estis turka muzikisto kaj tre respektita poeto de la turka popola literaturo. Li naskiĝis en Sivrialan vilaĝo de Şarkışla distrikto, en la provinco de Sivas. Li estis “aŝik” 1, poeto, komponisto, kaj “baglama” 2 majstro,  la eminenta reprezentanto de la anatolia “aŝik” tradicio en la 20-a jarcento. Li estis blinda por la plimulto de sia vivo. Liaj kantoj estas kutime malĝojaj melodioj, kiuj ofte pritraktas la neeviteblecon de la morto. Tamen, Vejsel uzis vastan gamon de temoj por sia poezio; surbaze de  moralo, valoroj, kaj li konstante demandadis temojn kiel amo, zorgo, kredoj, kaj kiel li vidis la mondon kiel blindulo.Asik Veysel 2

————-
1aŝik” aŭ “aŝiko” (turke aşık) estas arabdevena vorto kiu laŭvorte signifas enamiĝinto en la turka. Ĝi estas mistika bardo aŭ trobadoro aŭ popola poeto (turke ozan), kantisto, komponisto kaj ludanto de sazo 2
2baglama” aŭ “sazo” estas popola muzika kord-instrumento de Turkujo kaj la najbaraj landoj

 

 

Tradukis Vasil Kadifeli

Esperanto hakkında bir saatlik ders / Unu lerneja horo pri Esperanto

Esperanto tasarlanmış bir dildir ve hemen hemen tüm Avrupa’da okul eğitim planlarında yer almamaktadır. Bundan dolayı genel halka bu dili ve onun uluslararası iletişimdeki avantajlarını öğretecek bir imkan mevcut değildir. Burada yapılan teklifin amacı da tam olarak bu: “Esperanto hakkında bir ders saati!” Her öğrenci Esperanto dili hakkında en azından bir saatlik bir ders alması gerekir. Bu aynı zamanda eğitim açısından da bir haktır.

TR 1-Esperanto hakkinda bir saatlik ders - kapak

Dersin nasıl verileceğine dair hazır bir şablon doküman. İçeriğinde :
1) bir sayfalık basit bir “Kurs
2) bir sayfalık “Esperanto nedir” bilgisi
3) bir sayfalık “Esperanto ülkesinden bilgiler” Esperanto hakkında ve Esperanto ülkesi hakkında güncel bilgilendirme.
Ayrıca dersin nasıl verileceğine dair taslak bir ders planı, tartışma konuları gibi bilgiler de bu dokümanın içinde verilmektedir
Dökümanı indirmek için soldaki resmin üzerine tıklayınız.

 

 

 

TR 2- Esperanto dili hakında bir Öneri - kapak

 

 

Okullarda dağıtılacak bu konudaki teklif dokümanı.
Dökümanı indirmek için soldaki resmin üzerine tıklayınız.

 

 

 

 

 

 

Unu lerneja leciono pri Esperanto

La 2-a MONA Kunveno en Izniko, 2009

Fotoj kaj video de Betty Chatterjee.

2-a MONA

Jen ligilo al fotaro en Google :
https://goo.gl/2n8Ruf

Jen video de fotoj en Youtube

10-a Mezorienta Kunveno

Estrara Komuniko EKO 2017-06 sendita el Kutaisi, la 2an de aprilo.
Al: Landaj kaj Fakaj Asocioj de UEA (aliĝintaj kaj ne). Plie al la Komitato, Konsilianoj, regionaj komisionoj de UEA, ILEI-aktivuloj, TEJO-estraro, gazetaro, partoprenintoj en iuj AMO-seminarioj, aliaj listoj kaj unuopuloj.
Por tuja uzo kaj plia diskonigo (kun fontagnosko) inkluzive de la alkroĉaĵoj.

EKEK – ideoj naskiĝis el la FLAM’

Kun kvardeko da partoprenantoj la 10a Mezorienta Kunveno proksimiĝas al la fino. Fine de la dua tago, la partoprenantoj de la 31a Seminario pri AMO revizitis la rezultojn de la antaŭtaga FLAManalizo por diskuti solvojn aŭ tiri konkludojn. Jen la rezultoj de tiu sesio. EKEK: Evoluigi la fortojn, Kuraci la Lamaĵojn, Ekspluati la Avantaĝojn, Kontraŭi la Minacojn.

(vidu tiun paĝon)

==============

EVOLUIGI la FORTOJNKunveno04a

Organizi lingvajn festivalojn: Tio emfazas la egalrajtecon de diversaj lingvoj, kaj lokas Esperanton inter tiuj valorindaj lingvoj. Ĝi altigas la konscion pri komunikaj defioj en multlingva mondo.

Eluzi la potencialon de Esperanto en turismo: Depost la fermo de la centro de Bydgoczsz, ioma vakuo restas, indas reaktivigi la asocion Monda Turismo aŭ starigi novan. Gravas malfermi centrojn aŭ agantojn en turisme allogaj areoj, kiuj proponos servojn ne nur al esperantistoj.

Evoluigi la uzon de Esperanto en la Komerco: Gravas kunlaborado kun IKEF, kaj pretigi datumbazon de funkciantaj aŭ naskiĝantaj projektoj; Necesas rezisti la argumenton, ke esperantistoj kiel idealistoj, ne miksu sin en komencaj agadoj. Klare, unu el la kampoj por komenco estas turismo, alia estas livero de klerigaj servoj.

Konigu la pontlingvan rolon de Esperanto en literaturo: Sukcesis kelkloke la uzo de Esperantaj tradukoj el malpli konataj lingvoj, por permesi plutradukon al aliregionaj malpli konataj lingvoj. Tiel sukcesas kultur-transmigroj, kiuj ne okazis pere de la grandlingvoj. Necesas pli forte konigi tiujn projektojn, krome dokumenti la organizadon malantaŭ ili, por kuraĝigi aliajn starigi similajn projektojn.

Pontolingva instruado: Ripetu alimaniere la siatempajn eksperimentojn, en kiuj oni pruvas, ke kelkmonata studo de Esperanto pliefikigas la lernadon de alia celata lingvo (precipe hindeŭropa). La retepoko donas novajn eblojn pli simple testi kaj pruvi la tezon.

Eluzi la parolkomunumon kaj ĝiajn strukturojn: Esperanto unikas inter planlingvoj, ke ĝi havas tre internacian parolkomunumon kune kun ellaboritaj strukturoj: Akademio, universitataj retoj, landaj kaj kontinentaj agadoj ktp. Tio helpas al ni rapide disvastigi konatecon pri novaj projektoj kaj akiri kunlaborantojn.

Kunveno05

Kunvenı04bKURACI la LAMAĴOJN

Pli efike mobilizi niajn hom(mal)fortojn: Potenca bremso al nia progreso estas niaj modestaj laborfortoj. Pli efika organizado kaj kunordigo eluzus la fortojn, kiuj ekzistas: por traduki, por verki, kaj literature kaj lingvoprezente. Gravas profundigo de la kapablo organizi allogajn eventojn (temo por iama AMO-seminario).

E-centroj kaj renkontiĝejoj: La modelo de Ecentroj de la 80aj jaroj de la antaŭa jarcento jam ne prosperas. Kreendas nova modelo por E-centroj, ekonomie vivipovaj, kiuj proponos servojn ne nur al la esperantista komunumo, sed pli vaste. Gravas, ke e-istoj sciu, kie kaj kiam ili povos aliri esperantan etoson.

Konigo de aranĝoj: Ĝis nun la plej ampeksa kalendaro de eventoj estas ĝuste ĉe Eventoj.hu. Ĝi akceptas ĉion, kiun oni orde raportas. Nun ĉe UEA la revuo Esperanto ekhavas retejon, kiu povos same prezenti kalendaron pli ampleksan ol tiu en la presita revuo. Ĉiukaze, la esperantistoj atendas povi trovi multe pli frue informojn pri la gravaj eventoj – nelaste pri UK. Kalendaroj kaj simile devas ne nur konigi datojn kaj urbojn, sed kiujn unikaĵojn kaj specifaĵojn proponas difinitaj aranĝoj. La reto permesas aliri tiujn informojn, sed la event-organizantoj devas ilin bontempe fiksi kaj diskonigi. Esenco de komunikarto estas koni la bezonojn de la inform-ricevantoj – necesas demandi: kiam ili faras siajn decidojn pri partopreno en aranĝoj, kiuj estas la informoj, kiujn ili bezonas, kaj ĝis kiam, por fari konvenajn decidojn.

Vastigi la eblojn uzi la lingvon praktike: Kreskas niaj ebloj kaj atingoj pri informado kaj instruado, sed daŭre malfortas nia kapablo proponi konkretajn uzojn de la lingvo. Tiuj uzebloj alios por Esperanto ol por aliaj ‘grand’lingvoj; ni devas pli klare difini kaj kreskigi ilin.

Kunveno06

EKSPLUATI la AVANTAĜOJNKunveno04c

Intensigi la uzadon de retaj ebloj: Unuaflanke por liveri pli bonajn servojn al esperantistoj, inkluzive de la filmado de eroj el Universalaj Kongresoj kaj aliaj gravaj eventoj, por ke homoj ne povantaj fizike ĉeesti povu gustumi la enhavon. Sed aliflanke, vastigi la videblon de Eo por pli sistema informado en aliaj lingvoj, eventuale en kunteksto de pli vastaj celoj – daŭripovo, komunika justeco ks.

Malplialtiĝantaj vojaĝkostoj: Vastigi la eblojn por organizitaj prelegvojaĝoj, kiel delonge funkcias bone en Francio. Esperantistoj eluzu siajn konojn por proponi allogajn vojaĝservojn kaj praktikajn konsilojn por memvojaĝantoj.

Lingvaj Kunpuŝiĝoj: Esperanto povus ludi mildigan rolon, sed ne se ĝi aliancigas sin kun unu flanko de la kunpuŝiĝo. Necesas ĉiam senpartie interveni.

Propedeŭtika valoro: Konsideru tion pli ol nur lernfaciligo, sed kiel humaneca kontribuo, por evoluigi la kapablon pli bone lerni pensi.

Kunveno07

Kunvenı04dKONTRAŬI la MINACOJN

Militoj, diktaturaj regantoj: Malfacilas multon fari rekte; provindas aliĝi la pac-movadoj aŭ partopreni en pac-studoj.

Voĵaĝmalebligoj: En la regiono vizito al unu lando povos malfaciligi aŭ malebligi eniron en alian landon. Foje eblos renkontiĝi en apudaj sed “neŭtralaj” lokoj.

Komuniklimigoj: Tiuj povas ekzisti, sed troveblas ‘etaj pordoj’; konsiloj pri alternativaj komunikkanaloj devus esti troveblaj.

Fondusoj kaj subtenaj projektoj: La enmovadaj ebloj estas modestaj, sed ekzistas programoj por ebligi partoprenon de indaj aktivuloj en UK, en kongresoj de ILEI, TEJO kaj aliaj. Limigitaj sumoj ekzistas por regiona evoluigo; nur bone prezentitaj buĝethavaj projektoj havas ŝancojn. Ekstermovadaj subtenoj estas ĉiam esplorindaj.

Seksa diskriminacio: En la koncernaj landoj eble organizindas kunvenoj nur por virinoj, kie eblos konigi la E-komunumon.

Antaŭjuĝoj: Tiuj povas varii laŭ regionoj kaj tra la tempoj. Iuj antaŭjuĝoj eksmodiĝis kaj jam ne bezonas reagojn, sed novaj antaŭjuĝoj povas naskiĝi – gravas frue rekoni ilin.

Difini pli klare la valorojn de Esperanto: Tiu punkto jam listiĝis sub ‘Lamaĵoj’ sed ripetindas: ni devas ellabori strategiojn pli klare prezenti ilin al kursanoj kaj interesatoj.

====================

Pri la cetera enhavo de la Mezorienta Renkontiĝo necesos raporti alifoje. Sufiĉas noti, ke okazis post pluraj prezentaĵoj viglaj diskutoj. En lastaj minutoj finiĝis muzika kaj danca spektaklo por doni kulminon al la kvartaga renkontiĝa sperto. En la lasta tago okazos pritaksa sesio kun la kompilo de rekomendoj, sed pro la neceso de pluraj kunvenintoj (inter ili via EKO-isto) tuj ekvojaĝi al Armenio, nur poste eblos raporti tiujn rekomendojn.

EKO 6 EKEK 
Stefan MacGill
Vicprezidanto  

%d bloggers like this: